Waarom?

Vooraleer ik mij verder uitspreek over allerlei aspecten van psychisch welzijn in onze maatschappij, moet ik misschien eerst verduidelijken waarom ik hier überhaupt graag uitspraken over wil doen. Dit is niet zozeer een verantwoording, maar wel een persoonlijke inbreng die helpt bij het verduidelijken van mijn visie.

Ik ben drieëntwintig jaar op het moment dat ik deze blog begin. Ik ben vers afgestudeerd als Master in de Taal- en Letterkunde (Nederlands-Engels) en word nu dus officieel gedefinieerd als ‘werkzoekende’. Ik ga niet nodeloos in detail treden, maar afgelopen jaren zijn, hoe zal ik het zeggen, vermoeiend geweest. Als puber werd ik al met heel wat moeilijke momenten geconfronteerd, maar ook tijdens mijn jaren aan de universiteit kende ik heel wat dieptepunten. Paniekaanvallen waren/zijn een van de grote boosdoeners. Er waren momenten waarop ik verdronk en momenten waarop ik zwom, maar hoe dan ook: ik kreeg water binnen.

Naast de paniekaanvallen waren er uiteraard nog heel wat andere moeilijkheden, maar zoals ik al zei: ik ga niet nodeloos in detail treden. Een tijdje geleden ging ik in gesprek met iemand die onderzoek doet naar psychisch welzijn bij studenten. Ik deelde mijn ervaringen, zij deelde haar visie en de opzet van het onderzoek. Het klikte. Voor het eerst in mijn leven zei iemand tegen mij “wat een moedig verhaal” en ik geloofde haar. Ik besefte dat ik vanuit mijn persoonlijke ervaring misschien wel een meerwaarde kon zijn, dat ik met mijn verhaal iets te vertellen heb. En hier ben ik dus.

Ik moet toegeven dat dit alles heel dubbel voelt. Enerzijds wil ik graag heel eerlijk zijn over mezelf, omdat ik ervan overtuigd ben dat die eerlijkheid de illusie kan doorprikken dat het leven altijd een feest is. Uit onderzoek van de Vlaamse Jeugdraad blijkt trouwens ook dat veel jongeren inspiratie en motivatie halen uit verhalen van andere jongeren, dus in principe houdt niets me tegen. Anderzijds voel ik ook een bepaalde weerstand: wil ik mij op die manier presenteren, net wanneer ik aan het begin sta van een professionele carrière en mogelijke werkgevers dus moet overtuigen van mijn talenten? Gevoelsmatig zal het dubbel blijven, maar in de overtuiging dat mijn verhaal geen getuigenis is van een zwakte, maar net van een onverwoestbare kracht, kies ik ervoor om eerlijk te zijn – zonder nodeloos in detail te treden. Wekelijks deel ik ervaringen, meningen, overtuigingen en dromen met als overkoepelende thema het psychische welzijn van onze maatschappij. Stay tuned!

1 Comment

  1. Mooie balans Merel .. en geen zorgen .. de grootste kracht is die van de kwetsbaarheid … wie daar niet mee omkan is het niet waard jou als werknemer te hebben 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s